“Luz y Calor”  (Spaans voor “licht en kleur”)

Het is 10 oktober en ik zit op ons terras. De zon schijnt fel, er staat een frisse wind en het is 25 graden. 50 meter vóór mij zijn de blauwe golven van de Middellandse zee. De kokospalmen wuiven zachtjes in de wind. Ons terras is in dit geval een “geleend” terras. We zijn ongeveer 2500 km van huis in een kleine plaats aan de Spaanse zuidkust. Dit is een van de vele geluksmomenten die ik hier beleef.  Een verlengde zomer.

Wat een prachtige lichtval, wat een kleurenpracht van groen- en blauwtinten, wat een heerlijke temperatuur. Toen het een hele middag regende gaf dat een woest schouwspel van grijstinten te zien. En de volgende ochtend was de hemel weer stralend blauw.

Spanje is enorm rijk aan Grote Cultuur, zoals het Alhambra in Granada dat wij bezochten, waar elk kleinste detail een diepere betekenis heeft. De invloed van de Arabische cultuur is vooral in Andalusië zichtbaar, voelbaar en ook te proeven in de gerechten. Maar ik hou ook zo van de “Kleine” Cultuur: het dagelijks leven, de manier waarop men met elkaar en het leven omgaat.

Tijdens ons verblijf was het drie dagen “Feria”: het feest van de stadsheilige “Virgin de las Angustias”. Drie dagen lang was er feest, overal kwamen vrolijke en ook melancholieke klanken van de flamenco gitaren je tegemoet en op straat droegen de vrouwen en meisjes de  traditionele kleurige flamenco kleding. Prachtig, vooral het kleurgebruik maakte diepe indruk op mij. (Zou ik iets hebben met kleur?...) Deze vrouwen stralen tegelijkertijd uitbundigheid, vitaliteit, trots en ook ingetogenheid uit.

Geluksmomenten zijn moeilijk te beschrijven, je beleeft ze. Hier in Nederland heb ik ze natuurlijk ook. Maar nergens buiten Nederland voel ik mij zo thuis als in Spanje. Wat een voorrecht om hier weer geweest te zijn, al is het maar voor 10 dagen!

En als ons vliegtuig voor de terugreis in Malaga opstijgt, weet ik al wat ons te wachten staat als hij is geland in Rotterdam: regen!

De komende winter zal zeker vol zijn van koude grijsheid. Op de momenten waarop ik daar erg last van heb (wie niet?!)  zal ik me de sfeer, de warmte en het licht van het Spaanse zuiden weer voor de geest halen en denken aan de vrouwen in hun uitbundige en felgekleurde jurken en luisteren naar de klanken van de flamenco gitaren.